Εγώ είμαι ο γαμπρός

Με 1000 κατέβαινε τον κεντρικό δρόμο μιας μικρής επαρχιακής πόλης ομηχανόβιος, όταν για κακή του τύχη τον σταμάτησε ένας τροχονόμος.
-Κύριε πόλισμαν, άρχισε ευγενέστατα ο τύπος, να σας εξηγήσω...
-Δεν θα μου εξηγήσεις τίποτα, τον κόβει αγριεμένος ο μπάτσος. Παρκάρισε τη
μηχανή σου και γραμμή για το τμήμα.
-Μα, ήθελα απλώς να σας πω...., συνεχίζει στον ίδιο τόνο ο κακομοίρης.
-Σκασμός και ακολούθησε με, ανένδοτος ο τροχονόμος.
Με τα πολλά, έφτασαν στο τμήμα, όπου ο τροχονόμος διέταξε τον τύπο να μπει
σ ένα κελί μέχρι να γυρίσει ο διοικητής.
Πέρασε μια ώρα, δύο, τρεις... σε κάποια στιγμή πλησιάζει ο μπάτσος το κελί
και σε μια έκρηξη αβροφροσύνης, λέει στον τύπο:
- Αντε, είσαι και τυχερός. Ο διοικητής λείπει στο γάμο της κόρης του, και
όταν γυρίσει θα έχει τα κέφια του.
-Μπα, δε νομίζω... απαντάει ο δικός σου.
Εγώ είμαι ο γαμπρός.